Denken is hard werken

Onno de Graaf, Paul de Roos

Apeldoorns college

In dit onderzoek werd bekeken of hartslag gerelateerd kan worden aan mentale inspanning. De hypothese luidde: Wanneer er een geestelijke inspanning geleverd wordt, zal de hartslag-frequentie toenemen en zal er een vermindering van de hartslagvariabiliteit optreden. De hartslagvariabiliteit is de variatie in tijd tussen twee hartslagen in.

Om deze hypothese te testen zijn op de computer vier toetsen gemaakt. De onderzoekers hebben de toetsen in volgorde van mentale inspanning opgesteld. De eerste toets is het minst inspannend en de laatste het meest. Tijdens het maken van deze toetsen was de proefpersoon verbonden aan een ECG apparaat. Dit meet de hartslag. Vooraf aan de toetsen is de hartslag van de proefpersoon in rust gemeten.

Toets 1: Op het computerscherm verschijnt op een willekeurig tijdstip een woord. De proefpersoon had de opdracht om dan zo snel mogelijk op de spatiebalk drukken. De hartslag was 76,80 per minuut, de hartslagvariabiliteit 0,058.

Toets 2: Op het computerscherm verschijnt een letter, welke de proefpersoon zo snel mogelijk indrukte. De hartslag was 76,90 per minuut, de hartslagvariabiliteit 0,035 seconden.

Toets 3: Op het computerscherm verscheen drie keer hetzelfde woord, maar slechts één maal goed geschreven. Het was aan de proefpersoon om het goede woord aan te wijzen. De hartslag was 68,30 per minuut en hartslagvariabiliteit 0,040 seconden.

Toets 4: Deze toets was hetzelfde als toets twee. Nu was er echter tijdens de toets zeer harde muziek op de achtergrond. De hartslag was 78,65 per minuut, de hartslagvariabiliteit 0,032 seconden.

Tijdens rust was de hartslag 66,25 per minuut en de hartslag variabiliteit 0,068.

Uit deze resultaten konden Paul en Onno de volgende conclusies trekken: Bij mentale inspanning neemt de hartslagvariabiliteit af, terwijl de hartslagfrequentie juist toeneemt.